Clubgeschiedenis HC Eeklo
1984 – heden
Hoe het allemaal begon
Handbalclub Eeklo zag het levenslicht in 1984. Nadat de stad Eeklo op zoek ging naar nieuwe sportinitiatieven, kwam ook handbal in beeld. Een belangrijke rol in het ontstaan van de club was daarbij weggelegd voor Wim Neirynck. Hij kreeg handbal toegewezen als één van de nieuwe sporten die in Eeklo verder uitgebouwd konden worden. Wim had in zijn jeugd waterpolo gespeeld en was als regent lichamelijke opvoeding sterk betrokken bij de sportwereld. Samen met enkele voormalige waterpolospelers en enthousiaste vrienden vormde hij een eerste groep die zich aan het handbal waagde. Vanuit die groep werd de basis gelegd voor wat later Handbalclub Eeklo zou worden.
Ook Jean-Philippe Guérin, afkomstig uit Charleroi en zelf handballer, speelde een belangrijke rol in de beginperiode. Hij leerde de eerste spelers de kneepjes van het handbalvak en nam later een groot deel van de trainingen voor zijn rekening. Samen met onder meer Hilde Ryckaert en Karel Rijckaert werd verder gewerkt aan een echte clubstructuur. Op 18 oktober 1984 vond de oprichtingsvergadering plaats en was HC Eeklo officieel geboren. Karel Rijckaert werd de eerste voorzitter.
In het eerste seizoen 1984–1985 ging de club meteen van start met verschillende jeugdploegen en een herenploeg. Van bij het begin werd sterk ingezet op jeugdwerking. Die aanpak wierp al snel zijn vruchten af en doorheen de volgende seizoenen groeide HC Eeklo verder, zowel in aantal spelers als op sportief vlak.
Nieuwe jeugdploegen werden opgericht, een dameswerking kreeg vorm en verschillende teams boekten sportieve successen. Trainers als Alex Wauters en later Jürgen Mariman hielpen mee om de sportieve werking verder te ontwikkelen. Ook Wim Neirynck bleef jarenlang nauw betrokken als trainer en later als voorzitter. In de jaren negentig speelden de heren verschillende seizoenen in de landelijke competitie en werden meerdere jeugdploegen kampioen van Oost-Vlaanderen.
HC Eeklo keek bovendien al vroeg over de landsgrenzen heen. De club nam deel aan internationale tornooien en bouwde contacten uit met ploegen uit onder meer Nederland, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg, Hongarije en Roemenië. Het eigen internationale Ledegancktornooi, dat voor het eerst in 1985 werd georganiseerd, groeide uit tot een vaste waarde. Doorheen de jaren zakten heel wat buitenlandse ploegen naar Eeklo af om er samen te handballen.
Niet alleen op het veld werd aan HC Eeklo gebouwd. Achter de schermen zetten heel wat bestuursleden, ouders en vrijwilligers zich jarenlang in voor de verdere uitbouw van de club. Naast Karel Rijckaert en Wim Neirynck namen doorheen de jaren onder anderen Hilde Ryckaert, Dirk Van de Voorde, Patrick Lambert en Carla de Vuyst bestuursverantwoordelijkheid op.
Ook het sociale en familiale karakter was vanaf de beginjaren belangrijk. Barbecues, tombola’s, eetfestijnen, tornooien en tal van andere activiteiten brachten spelers, trainers, ouders, bestuur en sympathisanten samen. Ze zorgden niet alleen voor de nodige financiële ondersteuning, maar vooral ook voor een hechte club waarin vele vrijwilligers hun steentje bijdroegen.
Groei, heropleving en "More than just sport"
Rond de eeuwwisseling kende HC Eeklo een sterke sportieve periode onder impuls van onder meer Hans Borgers. Een talentvolle generatie spelers zorgde ervoor dat de club zelfs kon aantreden in Tweede Nationale. Na deze groeiperiode kreeg de vereniging echter te maken met een moeilijkere fase. Door studies, werk en familiale verplichtingen haakten verschillende spelers af, waardoor zowel de sportieve resultaten als het clubleven onder druk kwamen te staan.
Een belangrijke nieuwe stap volgde vanaf 2012, toen een nieuwe bestuursploeg de werking nieuw leven inblies. Onder leiding van voorzitter Steven Willems, secretaris Thomas Stuart en een vernieuwd bestuur werd opnieuw sterk ingezet op clubbeleving en continuïteit. De slogan “More than just sport” werd daarbij een echte leidraad. Naast trainingen en wedstrijden kregen gezamenlijke activiteiten, buitenlandse tornooien, supportersreizen en ontmoetingen buiten het terrein opnieuw een prominente plaats binnen de clubcultuur.
Ook sportief wierpen deze inspanningen hun vruchten af. Onder trainer Frank Platteeuw werd een meerjarenplan uitgewerkt dat resulteerde in een uitzonderlijk seizoen 2013–2014. HC Eeklo domineerde zowel de reguliere competitie als de play-offs in Liga en behaalde overtuigend de titel. Daarmee promoveerde de club opnieuw naar de Superliga, een bekroning van twee jaar gericht werken aan discipline, snelheid, teamgeest en sportieve ontwikkeling.
Parallel met deze sportieve successen bleef de club investeren in de toekomst. Op initiatief van jeugdcoördinator Joeri Van de Voorde werd een bewegingsschool opgericht waar jonge kinderen op een speelse manier kennismaakten met sport en balvaardigheid. Dit project bleek bijzonder succesvol en zorgde voor een nieuwe instroom van jeugdspelers. Het internationale Ledegancktornooi groeide ondertussen verder uit tot een visitekaartje van de club, met bijzondere aandacht voor fair play en internationale vriendschap.
Ook het dameshandbal kreeg opnieuw een plaats binnen de vereniging. Daarmee bouwde HC Eeklo verder op een traditie waaruit speelsters voortkwamen zoals Carmen Lips, Julie Roete, Ilke Neyrinck en Joke Borgers. De club bleef zo trouw aan haar overtuiging dat een sterke jeugdwerking en kansen voor zowel jongens als meisjes de basis vormen voor een duurzame toekomst.
Verdere uitbouw en sportieve groei
Na de succesvolle periode onder Frank Platteeuw, die de club in 2014 naar de Superliga loodste, werd de sportieve lijn verdergezet door Joeri Van de Voorde. In het seizoen 2017–2018 nam Koen Blondeel de rol van hoofdcoach over. Onder zijn leiding groeide HC Eeklo uit tot een stabiele waarde in Liga 1, de hoogste Vlaamse reeks net onder de nationale competities.
Die periode werd gekenmerkt door een sterke focus op continuïteit en jeugdwerking. Steeds meer eigen jeugdspelers maakten de overstap naar de eerste ploeg, terwijl ook de kwaliteit van de beloftenwerking merkbaar toenam. De beloftenploeg wist zich uiteindelijk te vestigen in Liga 3. Een belangrijke succesfactor in deze en de volgende jaren was het beperkte verloop binnen de spelersgroep en de uitmuntende teamsfeer. Door jarenlang met grotendeels dezelfde kern te kunnen werken, werden ploeggeest, identiteit en sportieve stabiliteit verder uitgebouwd. Het resultaat was een club die seizoen na seizoen kon meestrijden voor een plaats in de top vijf van Liga 1.
Na een nieuwe passage van Joeri Van de Voorde als hoofdcoach werd voor het seizoen 2025–2026 gekozen voor een nieuwe impuls met de aanstelling van Pieter Synquintyn. Die beslissing bleek meteen een schot in de roos. In zijn eerste seizoen veroverde HC Eeklo de felbegeerde titel en opende de club eindelijk de deur naar Tweede Nationale. Daarmee werd een langgekoesterde sportieve ambitie werkelijkheid. Tegelijk slaagde ook de beloftenploeg erin promotie af te dwingen naar Liga 2, wat de brede sportieve vooruitgang binnen de club onderstreept.
Klaar voor de toekomst
Vandaag staat HC Eeklo opnieuw op een belangrijk kruispunt in haar geschiedenis. Voorzitter Ronny Steenbeke en secretaris Dany Van Hoorebeke gaven na een mooie periode de fakkel door aan een nieuwe generatie jonge bestuursleden met een hart voor de club.
Naast de herenwerking blijft er ook geïnvesteerd worden in het dameshandbal. Onder leiding van Wouter Blomme blijft de damesploeg groeien en vinden steeds meer speelsters hun weg naar de handbalsport. Tegelijk blijft de jeugdwerking één van de sterkste pijlers van de club. Jaar na jaar stromen jonge spelers en speelsters door naar de seniorenploegen, wat zorgt voor een gezonde basis en een duurzame toekomstvisie.
Meer dan veertig jaar na de oprichting blijft HC Eeklo trouw aan de waarden waarmee het allemaal begon: jeugdopleiding, sportieve ambitie, vrijwilligersengagement, familiale verbondenheid en clubtrots. Wat in 1984 startte met een kleine groep enthousiaste pioniers, is vandaag uitgegroeid tot een bloeiende vereniging die klaar is voor de volgende hoofdstukken van haar geschiedenis.